У гэтым першым запісе я мушу распавесьці вам колькі словаў пра сябе й манэру вядзеньня гэтага жж.
Па-першае, кораценька пра сябе. Акрамя інфармацыі з прафайла дадам, што сам я па прафэсыі архітэктар, цікаўлюсь гісторыяй Беларусі ды Ўсходняе Эўропы, люблю здымаць, і часам гэта ў мяне атрымліваецца.(:
Таксама кой-чаго цікавага вы можаце даведацца з паста палутарагадзічнай даўнасьці "100 фактаў" (зрабіў там невялічкі апдэйт, 09.06.2008). На падыходзе некалькі запісаў, якія будуць дададзены сюды.
Па-другое, пра жж. Пішу пра сваё жыцьцё, пра падзеі, што адбываюцца вакол мяне, часам зьмяшчаю рознага кшталту артыкулы ды разбаўляю гэтую сумесь спасылкамі ды сваімі здымкамі.
Па-трэцяе, пра фрэндаў. Калі хтосьці дадае мяне ва фрэнды, звычайна я адказваю ўзаемнасьцю. Выключэньне складаюць толькі рознага кшталту боты ды расейскія юзэры-тысячнікі. Калі я вас дадаў, значыць мне як мінімум цікава вас чытаць. Ці фрэндаваць мяне ў адказ - справа вашая, але, mea vota, узаемнае фрэндаваньне прыемнее.(; Першым нікога з узаемных не выдаляю, акрамя сур'ёзных канфліктаў.

Пераглядаў здымкі на днях, натыкнуўся на наступны здымак, міма якога я раней чамусьці праходзіў, не заўважаючы. А галерэйка партрэтаў неблагая атрымалася, як мяркуеце?


(зроблена падчас сходу на Гамарніка, 20)

1. "Понимаете, у на с друзьями есть такая традиция..." Ёсьць у мяне такое адчуваньне, што любы праэкт, які я выконваю, выглядае непаўнавартасна, калі за ім не пасядзець у ноч перад падачай. Вось і гэтым разам думаю сустракаць сьвітанак...
2. А надвор'е та якое... Вось бы гэтае сонейка было ўчора, у Лошыцы...
3. Аўторак - дзень ня менш цяжкі, чым панядзелак. Усё залежыць ад таго, што вас чакае ў наступны дзень.

Сяджу вось і ем банан. Вырашыў зрабіць невялічкі перапынак.
А чым вы займаецеся зараз?

Учора адбылася першая сустрэча ў Лошыцкім парку.
Нягледзячы на дождж, прыйшло даволі шмат людзей, каля сотні чалавек.
У цэлым - пачатак ёсьць, справа пайшла.
Вынікі - вырашылі сабіраць подпісы (азнаёміцца з тэкстам рэзалюцыі і спампаваць для раздрукоўкі лісты можна тут: http://community.livejournal.com/minsk_by/5052088.html), а таксама прызначылі час наступных сустрэч, 27 ліпеня, 14:00 і 2 жніўня, 12:00. Праходзіць будзе ў фармаце мастацкага пленэра і валанторскай акцыі па ўборцы парка.
Ага, і muha_elka (дарэчы, вельмі мілы чалавек) памірылася з koziel'am. Пайшлі нават жартачкі, што цяпер яны абавязаны пажаніцца.))

На заканчэньне некалькі здымкаў ад toxaby:



( +3 )

Лінкі, зь якіх можна даведацца падрабязьней пра сустрэчу й паглядзець фотаздымкі:
http://muha-elka.livejournal.com/711515.html
http://toxaby.livejournal.com/223405.html
http://community.livejournal.com/minsk_by/5052088.html
http://koziel.livejournal.com/174164.html
і не забудзьце запісацца ў суполку "Я люблю Лошицкий парк" http://community.livejournal.com/loshicki_park

Вяртаючыся дахаты, зрабіў па дарозе некалькі здымкаў захаду сонца. І толькі тыдзень пасьля таго знайшоў файную праграмку для стварэньня панарам.
Цяпер мну шчасьлівы як слон.) Будзем рабіць панарамкі.)



( 3016х600, 251кб )

Праезд ад прыпынку "Вакзал" (з боку правай башні, калі стаяць спіной да чыгуначнага вакзала) аўтобусамі 3, 52, 105 і маршрутным таксі 1006 да прыпынку ДС "Маякоўскага"/"Хладакамбінат".

Суполка Лошыцкі парк: http://community.livejournal.com/loshicki_park/profile

Учора ўвечары суседка зноў пачала званіць. Прыйшлося адчыніць.
Пьяная, завалілася ў споднім, пачала клясьціся маці ў вечнай любові да нас. Усунула нейкі кошык з сасновых гузаў.
На лямант прыбег бацька, убачыў гэтае непатрэбства, выпер суседку на лесьвіцу, ледздь стрымліваючы сябе, каб не паслаць яе куды й ракі не заходзяць. Тая з чагосьці вырашыла, што ён пакрыўдзіў маці, і пачала пагражаць, што, калі тата будзе крыўдзіць маці, дык яна, суседка, яго забье.
Мля, ну што за краіна підарасаў? У такія моманты хочацца жыць дзе-нібудзь, дзе вакол ня будзе людзей увогуле, а асабліва такіх вось згубіўшых рэшткі розуму алькашэй.

А вось цікава, на Басах як з надвор'ем? Такія ж дажджы, як у нас, ці ўсё ж сонейка сьвеціць?

Ну й напрыканцы анекдот.

Ідуць два габрэя па габрэйскіх могілках.
Адзін аднаму:
- Вось, тут пахаваны вядомы музыка. Вай, хацеў бы я ляжаць побач зь ім.
Ідуць далей. Той жа працягвае:
- А гэта магіла славутага мастака. Было б няблага ляжаць тут.
Другі кажа:
- Ведаеш, Мойша, а я хацеў бы ляжаць з нашай Сарай.
- Як, Ісаак, яна ж яшчэ жывая!
- Менавіта! - узьняў палец Ісаак.

Сяджу й думаю, ці прымуць гэтае фаташопства ў якасьці адной з замалёвак на практыке? Даведаюсь у панядзелак, на кансультацыі...

Пакуль я думаў пра паездку ў Лошыцу, якая можа ў хуткім часе ператварыцца ў плястыкавы муляж, народ заварушыўся.
Выдатна, не пабаюсь гэтага слова, напісала сп-ня muha_elka у сваім запісе "Плакать от обиды и отчаяния":

"Минск- бездушный, без харизмы, пустой, неприятный, выхолощенный город. Единственное что его спасает - стерильная, неестественная чистота улиц.
...
Прав был журналист, который написал, что если бы египеткие пирамиды были бы в Беларуси, то над ними провели бы глубокую реконструкцию и обложили бы плиткой "КЕРАМИН".

Дык не дазволім жа адбіраць у нас апошнія закуткі нашага роднага ўтульнага горада Менска!
Прыходзьце 21га ліпеня а 20:00 у Лошыцкі парк з боку вуліцы Маякоўскага! Разам мы зможам вырашыць, як адстаяць тое, што нам дорага!
Прынасіце з сабой сьвечкі й камяні. Час раскідваць камяні, і час іх зьбіраць.

У працяг запіса пра Лошыцу:

"Старшыня Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч б’е ў званы: Менгарвыканкам даў дазвол на земляныя і будаўнічыя працы на тэрыторыі Лошыцкага парка. Чыноўніцкі загад распаўсюджваецца на 10 гектараў тэрыторыі. Ляндшафт зьменіцца цалкам. Ад вялікага пладовага саду застанецца толькі кавалачак."
"У Лошыцкім парку ля Дома культуры Менскага тонкасуконнага камбінату бульдозэры ўжо валяць дрэвы і выразаюць урадлівы грунт. На супрацьлеглым баку землярыйная тэхніка засыпае былы стаў — запруду на рэчцы для вадзянога млына…"
"Найбольш каштоўным архітэктурным аб’ектам у Лошыцкім парку зьўляецца сядзібны дом. Але ён цяпер — у аварыйным стане. На ўваходзе — замок і шыльда з надпісам аб забароне на ўваход. Раней існавала шмат прапаноў аб рэстаўрацыі пакояў, кафэльных печак і каміноў, лесьвічак, ажурных вокнаў. Ва ўлады Менска на гэты не хапала грошай. Цяпер жа аб’яўлена, што гістарычны сядзібны дом будзе разабраны, а на яго месцы збудуюць муляж…"

Вось і да Лошыцы дабраліся... тэрмінова неабходна зьезьдзіць, паглядзець на парк, пакуль яго яшчэ не пакалечылі.

Я заўсёды лічыў, што ў Японіі самы высокі ўзровень самагубстваў. Пэўным чынам гэта было зьвязана й з Муракамі, якім я зачытваўся ды зачытваюсь дагэтуль.
Ан не, мы, беларусы, значна абагналі японцаў і занялі першае першае месца ў сусьвеце па самагубствах!!!

Першыя 15 краін:

Краіна – узровень самагубстваў – рэлігійнасьць

1. Беларусь – 36,80 – 35


2. Расея – 36,15 – 28


3. Казахстан – 29,95 – 43


4. Вугоршчына – 28,45 – 36


5. Славенія – 25,90 – 41


6. Латвія – 25,70 – 32


7. Украіна – 25,15 – 37


8. Японія – 24,20 – 29


9. Эстонія – 21,40 – 21


10. Бэльгія – 21,30 – 33


11. Фінляндыя – 20,55 – 36


12. Францыя – 18,30 – 30


13. Малдова – 17,25 – 55


14. Аўстрыя – 16,15 – 46


15. Чэхія – 15,80 – 26

Узровень самагубстваў - гэта колькасьць суіцыдаў на 100 000 насельніцтва, згодна з статыстыкай Сусьветнай арганізацыі аховы здароўя за 2007 год.
Крыніца - "Наша Ніва".

Я вось што тут падумаў: "Да ну нахвіг сёлетнія Басы зь іх крывой праграмай!" =))
Едзем у Львіў!

Нядаўна ўбачыў вось такі вось абразок (ну й канешне ніяк ня змог прайсьці міма):



У сувязі з гэтым пытаньне: калі ўжо ў Менску зьявіцца царква сьвятога Лукі, якая будавалася б патранажам СаміВедаецеКаго?..

Другая частка здымкаў, зробленых падчас вандроўкі ў Віцебск.
Нагадаю:
мае ўражаньні - "Нататкі дылетанта. Віцебск."
першая частка здымкаў - "Нататкі дылетанта. Віцебск. Людзі і нелюдзі."

Ну што, паехалі.

З дынамікаў, усталяваных на будынку, які бачны на здымку, гучала музыка. І ўявіце сабе маё зьдзіўленьне, калі, праходзячы па гэтаму чырвона-зялёнаму мосту, я пачуў не якую-небудзь Дарафееву, а нрмаўскі "Паветраны шар"! Праўда, то быў невядомы мне рэмікс, зроблены нейкім рэп-гуртом. Але й там былі словы пра свабоду, бчб, краіну на каленях etc. Карацей, сюррэялізм поўны. Тым ня менш, прыемна.


( +17 з камэнтарамі; ~1,5 мб )

Запіс са здымкамі, якія маюць хоць якую мастацкую каштоўнасьць=)) : "Нататкі дылетанта. Віцебск. І яшчэ некалькі здымкаў."

Працягваем тэму, распачатую ў запісе "Нататкі дылетанта. Віцебск."
Вашай увазе першая частка здымкаў.

Файнае спалучэньне колераў, а?=)




( +17; 1,2 мб )

Наступным разам - архітэктура.

На выходных зьезьдзіў з бацькамі ў Віцебск.
Я плянаваў наведаць яшчэ й Полацк, але было вырашана пераночыць у нашай хаце ў вёсцы, якая як раз на паўдарогі паміж Менскам і Віцебскам, і вяртацца ў Менск.
Такім чынам, былі ў Віцебску адзін дзень, у суботу.

У гэтым запісе напішу пра свае ўражаньні ад гораду, Славянскага базару ды Горада Майстроў, а здымкі чакайце крыху пазьней, серыяй зь некалькіх пастоў. Бо наздымаў шмат, наўпрост бракуе часу на прагляд ды апрацоўку. Самае смачненькае, як заўсёды, будзе напрыканцы, таму сачыце за апдэйтамі.(:

Ну а цяпер да сабжу.
( крыху тэксту )

Ну вось прыкладна такія ўражаньні ў мяне пакінуў Віцебск. Як я ўжо пісаў, чакайце ў хуткім часе запісаў са здымкамі, дзе я паспрабаваў сабраць усё лепшае, што ўбачыў.

UPD Першая частка здымкаў: "Нататкі дылетанта. Віцебск. Людзі і нелюдзі."

UPD2 Другая частка здымкаў: "Нататкі дылетанта. Віцебск. Архітэктура."

Трэцяя і апошняя частка здымкаў: "Нататкі дылетанта. Віцебск. І яшчэ некалькі здымкаў."

Усе памятаюць шматлікія пэрлы нашага Сонцападобнага. Аднак ня толькі ён мае такі талент.
Убачыў сьпіс бушызмаў - выказваньняў Буша-малодшага, стаўшыхся крылатымі.

• Йоу!! Блэир! (Приветствие Тони Блэру на саммите G8 в Санкт-Петербурге, 2006)


• NASA всё ещё интересуется космосом.


• А какая разница? (отвечая на замечание по поводу того, что оружие массового поражения в Ираке так и не было найдено; 16 декабря 2003)


• А у вас тоже есть негры? (Разговор с президентом Бразилии Фернандо Кардозо, Сан-Паулу, Бразилия, 28 апреля 2002)


• Бог говорит через меня. (16 июля 2004)


• Бог сказал мне напасть на Аль-Каиду, и я напал на них. И заранее он проинструктировал меня напасть на Саддама, что я и сделал. С поддержкой Бога на нашей стороне мы одержим победу.


• Большую часть импортированных товаров мы получаем из колоний. (NPR’s Morning Editing, 26 сентября, 2000)

( чытаць далей )