Гэтыя выходныя мяне не было ў сеціве. Не было мяне і ў Менску. А быў я на лецішчы.
Ведаеце што, лепшы фітнэс для хлопцаў - жалезабетонны фітнэс. Гэта я к таму, што за апошнія тры дні я даволі няблага разьмяў свае косткі.

А пачалося ўсё ў суботу, калі а восьмай гадзіне раніцы ў Драздова прыехала фура, нанятая бацькам дзеля дастаўкі рознай фігні на лецішча. Сярод гэнай фігні было й 1,5 тоны цэменту. ( чытаць трохі тэксту; даруйце, што сумбурна, я сьпяшаюся(: )

( Ну а зараз трошкі пра нашае лецішча, як абяцаў. )

Увогуле, даволі шмат уражаньняў атрымаў ад паездкі. І ня толькі ад чагосьці новага, а шмат у чым зьвязаных зь мінулым. З памяці паўстаюць нейкія ўспаміны, зьвязваюцца з тым, што я бачыў, і пераўтвараюцца ў нешта новае. Магчыма, калі будзе час, прысьвячу гэтаму які-небудзь допіс.
А пакуль што пайду прабягусь па фрэндленце. Неадкамэнчу, дык прынамсі пачытаю.)