Ну што, сьвяты скончыліся? Амаль што, калі не лічыць праваслаўнае Раство Хрыстова. Да таго ж, да яго шчэ тры дні. У гэты ж час перад Новым годам многія толькі-толькі выходзілі на паляваньне за падарункамі. Таму будзем казаць пра мінуўшыя дні, а Раство пакінем на потым.
Сам Новы год прайшоў дома, як і большасьць папярэдніх Новых гадоў. Елі, пілі, сьвяткавалі, - карацей, усё як заўсёды. Даволі міла, даволі ўтутльна, але й даволі сумна. Была адна прапанова, але мяняць дамоўленасьці за два дні мне не хацелася. Трэба адраджаць традыцыю, якая існуе ва ўсім сьвеце, а ў нас была зьнішчана падчас існаваньня атэістычнай савецкай улады: Каляды сустракаць у сямейным коле, а на Новы год ісьці да сябраў. Што такое Новы год? Звычайная зьмена дат. Тое самае, як ноч з 30 верасьня на 1 кастрычніка, напрыклад. У сьвяце Нараджэньня Хрыстова сэнсу куды больш, менавіта яго трэба сустракаць з роднымі. Усе гэтыя разважаньні да таго, што наступны Новы год я буду сустракаць, хутчэй за ўсё ня дома. Надакучыла.
А потым, 2 студзеня, быў яшчэ дзень нараджэньня маці. Усё ж такі два сьвяты запар – гэта жорстка. Але нічога, адсьвяткавалі. Куды ж мы з падводнай лодкі?)
І зь сёньняшняга дня сапраўды пачаўся новы год. Яшчэ не пацучка, да кітайскага новага году шчэ дзесьці месяц-паўтары, але лічбы зьмяніліся, а зь імі штосьці і ў мяне. Патэлефанаваў Віктар з працы, спытаў, у якім я стане, ці магу ўжо зь імі сустрэцца. Разумеючы хлопчык, нічога ня скажаш. Дамовіліся на заўтра.
Хтосьці зараз рыхтуецца да экзамэнаў, хтосьці яшчэ сьпіць пасьля добрага сьвяткаваньня, хтосьці ўжо працуе, хтосьці вярнуўуся з начной зьмены й ціха пасапывае, каб увечары сустрэць надышоўшы ўжо год зь сямьёю. Хто б вы ні былі, дзе б вы ні былі, чым ні займаліся зараз, - шчасьця вам вялікага й посьпехаў! Лёккіх пытаньняў, галавы бяз болю, добрай працы, прыемных сноў.
Афіцыйна ў Беларусі 2008 год абвешчаны годам здароўя, апазіцыйна – годам БНР, бо 90 год як яна была створана, а асабіста ў мяне гэты год будзе годам перабудовы. Фізычнай, душэўнай, духоўнай. Немагчыма зараз адказаць, наколькі глыбокай ці пасьлядоўнай яна будзе, але факт яе існаваньня я магу пацьцвердзіць. Які ўжо дзень жыву з адчуваньнем, нібыта ўсё вакол наэлектрызавана, іскры амаль што бачныя, маленечкі штуршок – і лавіна панясецца. Ведаць бы, зь якога боку падысьці, каб цябе не падамнула. Але ж высьветлім па дарозе, як і заўсёды.

А яшчэ я пачаў вучыцца граць на гітары. Вывучыў трохі акордаў, сяджу над гамамі. Вось.(:

ЗЫ. Для ўсіх аматараў статыстыкі, хто прапусьціў рэклямку, даю спасылку http://www.livejournal.ru/counter . Жадаеце пабачыць, хто зазірнуў на вашу старонку за апошні час? Ці мабыць жадаеце пабачыць колькасьць хітоў за гадзіну, дзень, месяц, год? Ці колькасьць камэнтаў? Вэлкам!)

Амаль што ў навагодні вечар (ну добра, дакладней будзе як раз у ПЕРАДнавагодні вечар) пайшоў з бацькамі ў кіно на працяг "Іроніі Лёсу". Дзіўна, апошні раз яны былі ў кінатэатры ня меньш як год таму, а ўчора самі прапанавалі пайсьці. Ну як жа я мог адмовіцца ад гэтага цуда!) І, як убачыў, не пашкадаваў. Фільм проста найвыдатнейшы. Старыя і новыя акторы, цікава загорнуты сцэнарый, добры гумар, - карацей, фільм прайшоў на ўра. Размоў пра стужку, прынамьсі бацьке, хапіла на астатак вечару ды яшчэ трохі на ранак.

Падлічваць вынікі зыходзячага году ня буду. Магу сказаць толькі, што ў ім добрага было значна больш, чым кепскага, і скардзіцца мне напэўна не на што. Паступіў ва ўнівер, пазнаёміўся з новымі файнымі сябрамі, знайшоў працу (ці яна мяне знайшла?(: ). Увогуле шмат прыемных успамінаў. Спадзяюся, што новы год будзе яшчэ лепшым. А вас, мае шаноўныя фрэнды, яшчэ раз з Новым годам!

Зачыняю жж. Прыкладна да 3-4 студзеня.(:
Аднак гэта ня значыць, што фрэндстужку праглядаць ня буду. Таму чакайце камэнтаў.)
Да сустрэчы ў новым годзе! Пакуль!)

Падгледзеў такую вось віртуальную віншаванку. Калі жадеце мне што-небудзь пажадаць на Новы год, націсьніце на яе й напішыце ў адпаведным вакенцы. А праглядзець, што атрымалася можна будзе толькі пасьля сьвята. З нецярпеньнем буду чакаць.(:


Получи свой Поздравлятор

Уся фрэндстужка забіта віншаванкамі, ну й як жа я магу стаяць з боку?)

Шаноўнае фрэндове!
Віншую ўсіх з Раством Хрыстовым, калі хто з вас адзначае яго па каталіцкім канонам, і з Калядамі!

Хай будуць ў вашым доме толькі шчасьце ды вясельле, а ўсе хваробы, расчаравньні, здрады ды іншая лухцень застануцца дзесьці звонку, далёка-далёка ад вас.

І хочацца папрасіць прабачэньня перад усімі, каго я так ці інакш пакрыўдзіў. Паверце, я не хацеў. Паверце і даруйце, калі зможаце.

А лепшае віншаваньне, на мой погляд - наступны вершык, які я сьцягнуў у valjaryna. Ён настолькі файны, што я не стрымаўся. Даруйце.)

КАЛЯДНАЕ

                         Калі я быў маленькі, усе мае сябры 
                                          наконадні Калядаў 
                                 пісалі лісты з пажаданнямі     
                           Дзеду Марозу ці Сьвятому Міколу,
                            я ж пісаў лісты Богу, бо лічыў,
                         што Бог — самы галоўны Дзед Мароз,
                           прэзідэнт усіх сьвятых Мікалаеў.
                                           Замест эпіграфа

Мэры Крыстмас! Кока-кола.
Ты прыдзі, сьвяты Мікола,
сьнегам поўніць далягляды.
На Каляды. На Каляды.

Не празь сінія этэры —
а праз комін у кватэры.
Ды ў шкарпэткі пакладзі 
дзівы — о-дзі-ры-дзі-дзі!

Як анёлак б’е ў курантны,
прамаўляю модлы-мантры:
дай нам Звышні на Каляды
шчасьця ў горад наш пракляты.

Дай нам добрае надвор’е
без глябальных пацяпленьняў.
Дай дзівоснае сузор’е,
дзе Вэнэра з Марса млее.

Дай шалёных закаханьняў
і каханых нам шалёных,
каб у кожным у дыханьні
любыя пачуць імёны.

Сьвяты вечар. Шчодры вечар.
Добраму сьвятому люду.
Словы простыя і рэчы
зіхацяць прадвесьнем цуду.

Калі быў зусім малечай
я прасіў узяць на плечы
ў таты, мамы і ў дзядулі
і круціў з вышыняў дулі.

А цяпер прашу я ў Бога, 
бо галоўны Ён Мікола, 
каб пакутную дарогу
не разьбіла часу кола. 

Як раней прасіў я цацкі, 
шчанюка і шмат цукерак,
так цяпер прашу я ласкі
боскай і людзей даверу.

Я раней дурнеў на сьвяты,
у зімовай завірусе
кідаў ледзяшамі ў брата
і ў сумёт хавацца мусіў.

А цяпер гляджу я ў неба
кожнаю каляднай ноччу.
Падарункаў мне ня трэба,
толькі б, Божа, мне ня збочыць. 

На Каляды. На Каляды.
Пахне цытрусавай елкай.
Ліхі ўсе і нашы звады
заліваем мы гарэлкай.

На Каляды. На Каляды.
Беларусі я пазычу
новай праўды. Новай Рады.
Новага жывога клічу.

Новага-старога сьцягу.
Новага-сівога гімну.
Каб на эўрапэйскім шляху
ды ня згінуць.

Каб зямля нам нарадзіла
Каліноўскіх і Скарынаў.
І каб нашая радзіна
не ўцякала за адрыну.

На Каляды. На Каляды.
Казкай поўніць далягляды.
Сьнегам поўніць туманы.

А ўначы гучаць званы.

Юзік Кухля, ён жа valjaryna. Арыгінал тутака .

Чым больш лажу па форумах, жж ды проста па сеціве, тым больш заўважаю аднолькавых юпікаў. І, ведаеце, гэта мяне трошкі блытае. Таму што памяць на твары ў мяне лепшая за памяць на імёны ды лічбы. І людзей у рэале, і інэт-юзэраў я памятаю спачатку па юпіках, а потым звычайна да іх узгадваю імёны ці нікі.
З-за гэтага мне больш падабаецца, калі я бачу твар чалавека ці яго частку, на худы канец пойдзе і любы малюнак, калі ён зроблены гэтым чалавекам і больш такога няма.
Увогуле гамон пачынаецца, калі на юпікі ставяць выявы знакамітых людзей. Адзін вось абраў Суворава. І калі да знаёмства з сувораваносцам я паважаў гэтага палкаводца (менавіта за яго ваенны талент, а не за справы, якія ён учыняў з мірнымі жыхарамі на Беларусі), то цяпер нешта стаўленьне да яго стала больш адмоўным. Вось гэткія асацыяцыі ў мяне чамусьці. Самому дзіўна.

Млін, усе пляны на выхадныя сталі да гары нагамі. Субота выляцела ў трубу ўвогуле, хіба што падарункаў набыў, і тое няблага, нядзеля з большага таксама. На працы ня быў, аднак паслаў па пошце пляны. Здаецца, збольшага спадабаліся. Затое сяджу зараз малюю вазу па праэктаваньні, ну трэба ж калі-небудзь пачынаць?

Пакуль я ўсё гэта пісаў, у маім пакоі зьявілася маленькая, але елка. Маці прынесла вазу зь яловымі веткамі, з цацкамі й гірляндай. Гы, уласная елка. А куды Дзед Мароз паложыць падарункі, пад яе ці ў залі?(:

Разьвязаў пытаньні з падарункамі адсоткаў гэтак на 70. Яшчэ кой-чаго набыць, але я хаця б ведаю, што. Мабыць з-за адсутнасьці сьнега перадсьвяточны настрой пакуль сьпіць. Некаторыя казалі, што ім не падабаецца галоўная елка краіны. Што яна плястыкавая, што агменьчыкі непрыгожыя… Лухта ўсё. Так, днём яна ня вельмі прывабная, але ўначы ўсё сьвеціцца як трэба. Нават няма чырвона-зялёных агменьчыкаў. Хаця б тут.

А па шахматах мы занялі 12-ае месца з 15-ці. Ну й ня вельмі намагаліся, нічога, усё яшчэ будзе.(:

А вот не хочется что-то писать ничего. Не думается, не делается. Лень даже к преподам ходить. Но надо, так что тащусь и делаю всё, что они мне задают. Изверги.
А! Да...

Новый год окончательно наступил!

С Новым Свинским вас годом!!! =))

Поздравляю всех с Рождеством!
Счастья вам, мира и любви! :)

Вот наконец смог добраться до жж, до интернета и до компьютера вообще.
Итоги ушедшего года подводить не стану, уж лучше подвести итоги того, как этот год провожали:))
Мда... Вот если я скажу, что у меня за два дня было два праздника (нг и день рожд), вы что ответите? Посочуствуете моим почкам и организму в целом.) А если я добавлю, что нг встречался в семье, а др был моей матери? А? Блин, да я был трезв почти! Может оно и к лучшему... Сегодня встретил после практики Психа, Эдика, Кика, Лёлика и Жорика. Выпили за всё хорошее с крабовыми палочками)). Посмотрел, что продолжения не намечается и поехал домой. Зато встреча состоялась.
Об нг. Если хотите хорошо отпраздновать - максимум бой курантов встречайте в семье, а дальше... ну сами знаете.) Смотришь на это застолье, лениво потягивая вино, и понимаешь, что ничего уже десять лет не меняется. Стол всё так же ломится, бабушка всё так же впихивает еду гостям (на самом деле ОЧЕНЬ вкусно но ОООЧЕНЬ много), вот только малой двоюродный брат веником носится. А когда-то я был на его месте... В общем грусть и ностальгия. Даже под бой курантов ничего толкового загадать не получилось.
Отдельно о фейерверке у алмазика. Из-за наплыва машин и толсто...х палочконосцев в радиусе трёх кварталов скопились гигантские пробки. Проспект и подъезды к нему эти умницы перекрыли. Машину не бросишь, а посмотреть хоцца. Так стояли на Филимонова у 19-ё детской поликлиники и смотрели на салют поверх 16-этажных домов. Кстати, фейерверк удался на славу. 20 минут пуляли. (Закралась мысль, что это по поводу подписания газового договора, оное свершилось под бой наших курантов.) Взял фотоаппарат, думал побаловаться, но где там! С такого расстояния, через ветки и яркие фонари... Так что впечатления об этом можно выразить примерно так:



Итог: не праздник. Ни снега, ни салюта, ни повеселиться толком. А в Деда Мороза давно уже не верю, так что надежд на чудо тоже не было. х)
ЗЫ_ А мож он есть и читает этот пост? Дедуля! Нет, лучше - Снегурка! Подари мне чудо! :))

Определённо сегодня отличный денёк выдался. Из положительного: на практике карпо не только не долбила за нерабочую обстановку, но сама ушла)), я сдал наконец халтурку - минимум работы по вкусной цене - а это значит, что на новый год я всё-таки сделаю что хотел, познакомился с хорошими людьми, ну и ещё по мелочи. Не омрачило даже то, что чуть не околел стоя около алмаза нашей страны в 9 вечера в ожидании троллейбуса. Тем паче, что потом встретил однокашника, с которым добрых два года не виделся.
Такое чувство, что в воздухе появилось едва заметное дыхание перемен.
А до Нового года - 47 часов. ;)

Вот-вот должен наступить Новый год, но атмосферы праздника как-то не чувствуется даже несмотря на заявления по новостям, что в этот раз Минск украшен как никогда многочисленными гирляндами и ёлками.
Хотел снять что-то праздничное, а в итоге вышло вот что: